42 Bataljon Limburgse Jagers

Op de gekste plaatsen kan men bermmonumentjes aantreffen die getuigen van dodelijke ongelukken. Herdenken is belangrijk en een plaats waar dat kan gebeuren ook. De Nederlandse krijgsmachtdelen kennen talloze monumenten waar roemrijke gebeurtenissen uit het verleden en gesneuvelden herdacht worden. Maar is daar ook plaats en aandacht voor de omgekomen militairen uit de Koude Oorlogsjaren?
Dat lijkt een simpele vraag waarop het antwoord makkelijk te vinden moet zijn. De Defensiewebsite geeft een overzicht van een aantal monumenten bij de krijgsmachtdelen maar nergens een verwijzing naar vredesverliezen. Om een globaal overzicht te krijgen was andere actie nodig. Deze bestond uit het benaderen van mensen van diverse regimenten en korpsen uit het eigen netwerk, daarnaast werden enkele regimentsadjudanten, Postbus 51 ofwel de voorlichting van de overheid en tevens de oud-mariniers benaderd.

 

De reacties vielen in twee delen uiteen. Allereerst was iedereen uit het eigen netwerk bereid om antwoord te geven op deze vragen of anders een doorverwijzing. Dat lag heel anders bij de onbekenden die benaderd werden, deze zwegen in alle toonaarden. Mail werd op een uitzondering na niet beantwoord. De voorlichting van de rijksoverheid kon geen antwoord geven op de gestelde vragen en verwees naar Stichting '40-'45. Uiterst merkwaardig voor een instantie die soort vragen voor de marine moet beantwoorden.
Niettemin komt uit de reacties, het gebrek eraan en uit het boek ”Ik wijk voor niets” van de Wapentraditieraad Infanterie wel een beeld naar voren.
Landmacht
Voor de landmacht is sneller verteld is wat er wel is dan wat niet. Drie infanterieregimenten schenken aandacht aan vredesverliezen. De omgekomenen van de voormalige Troepenmacht in Suriname worden met een monument herdacht op de Generaal Spoorkazerne.

Ook het Regiment Limburgse Jagers herdenkt zijn vredesverliezen, er is een aparte gedenksteen met opschrift: Voor alle Limburgse Jagers die in en door de dienst zijn omgekomen.

 

Het monument van de Limburgse Jagers en de gedenksteen

 

Op de Johannes Postkazerne te Havelte werd in 2005 een gedenkteken onthuld met de tekst: Zij die ons ontvielen Omgekomen tijdens hun plaatsing bij het Regiment Infanterie Johan Willem Friso. De aanleiding voor dit monument was de tragische dood van een dienstplichtig soldaat in 1980.
Van de overige infanterieregimenten is niets bekend. Hun websites zwijgen in alle talen en ook “Ik wijk voor niets” vermeldt geen informatie zodat het zeer waarschijnlijk is dat er bij hen geen aandacht aan vredesverliezen wordt geschonken. Voor het Regiment van Heutsz kon dit geverifieerd worden.

Voor de rest van de landmacht werd alleen bij het Korps Veldartillerie de vraag naar herdenken positief beantwoord. Hier schrijft men de namen van omgekomen militairen in een gedenkboek waarvan iedere dag een bladzijde omgeslagen wordt.
Enkele landmachtregimenten waarvoor wel antwoord verkregen werd maar waar geen vredesverliezen herdacht worden waren de Geneeskundige Troepen en de Verbindingsdienst. De cavalerie en het regiment B&T (opvolger van de AAT en Intendance) wilden niet reageren maar ook hier wordt waarschijnlijk niets aan herdenken gedaan.
Voor de landmacht kan geconcludeerd worden dat vredesverliezen vaker niet dan wel herdacht worden.

 

Met dank aan http://dplsld.nl