Tijdens hun missie in Afghanistan mochten de Nederlandse militairen zelf geen video opnames maken. Dat dit toch is gebeurd is niet zo verwonderlijk, filmen kan tegenwoordig met vrijwel elke fotocamera of telefoon. Bovendien schreeuwen sommige situaties en landschappen om op video te worden vastgelegd. NOS verslaggever Peter ten Velde verzamelde videomateriaal dat de Nederlandse militairen de afgelopen vier jaar in Uruzgan maakten, en monteerde het samen met fotograaf Hans Stakelbeek en cameraman Eric Feijten tot de documentaire "Fokking Hell". Het resultaat is een rauwe en realistische impressie van een missie zoals de troepen hem hebben ervaren. Al het commentaar bij de beelden is afkomstig van de militairen zelf.
Deze uitzending is helaas niet online beschikbaar.
Vandaag vrijdag 19 november is in Weert op de van Horne kazerne tijdens de jaarlijkse Regimentsdag , de Phaffdag, de CANON over ons Regiment gepresenteerd. Deze CANON is een initiatief van onze oud Regimentsoudste Luitenant generaal Huysman.
Hij meende dat om de nieuwe leden van ons Regiment snel en met de huidige digitale middelen te informeren over de achtergronden van het zijn van Limburgse Jager. De generaal vroeg daarvoor de medewerking van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie. Die zagen hierin een pilot project te starten. Twee medewerkers de heren dr. Ben Schoenmaker en drs Sven Maaskant hebben zich gebogen over alle mogelijke informatie van archieven en van onze Historische Verzameling en zijn tot de huidige eerste versie van de CANON van het Regiment Limburgse Jagers gekomen. Deze zal tzt worden aangevuld met extra beelden, films en geluidsfragmenten.
De Commandant Landstrijdkrachten Luitenant- generaal Bertholee gaf in aanwezigheid van ca 300 genodigden, donateurs en actief dienende Limburgse jagers , ons de eer de CANON te activeren en ter beschikking te stellen van alle geinteresserden. Zie de link naar de CANON http://www.defensie.nl/nimh/geschiedenis/canons/regiment_limburgse_jagers
Wij danken de medwerkers van het Instituut voor Militaire Historie voor hun grote inspanningen om deze primeur voor de Krijgsmacht te hebben samengesteld en zo een ieder in staat te stellen hiervan kennis te kunnen nemen.
Defensie heeft vanaf mei 2010 in een serie video’s teruggeblikt op de afgelopen 4 jaar als lead nation in Uruzgan, maar ook op de Nederlandse inzet in heel Afghanistan.
De video’s behandelden steeds een ander thema, waarin een beeld werd geschetst van de ontwikkelingen voor de bevolking en het werk van de militairen in civiele projecten.
Voor hun inzet tijdens de ISAF-missie in Afghanistan hebben vanmiddag bijna 1800 militairen en enkele civiele medewerkers in Den Bosch de Herinneringsmedaille Vredesoperaties ontvangen. Koningin Beatrix reikte de onderscheidingen uit aan een aantal van hen. Twaalf militairen kregen uit haar handen het Draaginsigne Gewonden.
De gedecoreerden behoren tot de laatste lichting die tot 1 augustus deel uitmaakten van de Task Force Uruzgan, de recent afgeloste Air Task Force en ondersteunende eenheden. Behalve de vorstin, eerden ook minister Eimert van Middelkoop en de Commandant der Strijdkrachten generaal Peter van Uhm de militairen met het opspelden van de medaille.
De Task Force Uruzgan (TFU) is vandaag met het strijken van de TFU-vlag overgegaan in het Amerikaans-Australische Combined Team Uruzgan (CTU). Met het hijsen van de ISAF-vlag kwam een einde aan de missie in Uruzgan waarover Nederland 4 jaar lang de scepter zwaaide. Die periode bracht voor de bevolking van Uruzgan grote verbeteringen. Helaas had Nederland 24 slachtoffers en 140 gewonden te betreuren.
Gouverneur van Uruzgan Khoday Rahim liet zich lovend uit over de inzet van Nederland de afgelopen 4 jaar en betitelde de militairen als goede vrienden waarvan hij het betreurt dat ze weg gaan. Hij uitte niet alleen dankbaarheid voor hun hulp, maar leefde tevens mee met het verlies van de 24 Nederlandse militairen. “Zij sneuvelden terwijl zij zich inzetten voor een betere toekomst van Uruzgan.” De geasfalteerde weg van Tarin Kowt naar Chora noemde hij als voorbeeld van verbetering, evenals de bouw van een nieuwe civiele terminal. “De bevolking van Urzugan is erg blij met alle projecten die jullie hebben uitgevoerd.”
Afgelopen week heeft de 42 (NLD) BG Limburgse Jagers haar laatste patrouille in Uruzgan gelopen. De leiding en uitvoering lag in handen van een peloton van de "Ccie", u weet wel onze goede en zeer gewaardeerde collega's van 13 Infanteriebataljon Regiment Stoottroepen Prins Bernhard. Een patrouille die door haar bijzondere karakter het NOS-journaal heeft gehaald. Ik wil u een aantal foto's niet onthouden.
Volgens het journaal is dit de week van "de laatste keer" en dat is het ook. Het is en blijft een vreemd gevoel om afscheid te nemen van een land en haar mensen waar zoveel is gebeurd, waar Nederlands bloed is vergoten maar waar ook heel veel is bereikt.
Het is ook de laatste keer dat er een Transfer of Authority heeft plaatsgevonden. De 28e was het zover, TOA tussen 42 (NLD) BG Limburgse Jagers en 1/2 SCR oftewel het eerste Squadron van het tweede Stryker Cavalry Regiment. Een Regiment dat trouwens is gelegerd in het Duitse Vielseck bij het ons welbekende Grafenwoehr en Hohenfels.
Na een drukke en intensieve HOTO is het nu op aan hen. Voor 42 (NLD) BG LJ rest niets dan terugkijken op een periode die de geschiedenis ingaat.
Op dit moment levert BLJ nog een Quick Reaction Force tot en met de TOA van de TF-U op 01 augustus. We zijn er dus nog niet, maar het schiet wel erg op.
Het merendeel van het Bataljon is inmiddels uitgeroteerd en is of al terug in NLD of is bezig met de terugreis.
Ik zal hierna nog 1x als Com 42 (NLD) Battle Group Limburgse Jagers op het net komen, namelijk om verslag te doen van de TOA van de Task Force Uruzgan aan het nieuwe Combined Team Uruzgan.
Limburgse Jagersgroet,
Huub Klein Schaarsberg Com 42 (NLD) BG Limburgse Jagers
Team website: De teksten van de toespraken kunt u bekijken in PDF formaat door hier en hier te klikken.
Geschreven door Regimentsadjudant Marijn Verbaant |
Het is half juli en de battlegroup is druk bezig, midden in de transitie fase. Inmiddels zijn de eersten al weer naar huis. Zoals we misschien nog wel weten van de heenreis, de rotatie neemt ongeveer een hele maand in beslag. Als ik dit schrijf is er zelfs al een klein deeltje thuis. Ik heb begrepen dat de ontvangst op Eindhoven Airport weer geweldig was.
Toch concentreren wij ons hier nog even op de normale gang van zaken. Wat dat is zal ik uitleggen. Alle eenheden leveren hun materiaal in bij een eenheid die speciaal daarvoor naar Afghanistan is gekomen, de Re Deployement Task Force (RDTF). Dat is dus wel iets meer werk als gewoon overdragen aan de opvolgers. Elk onderdeel en elk artikel is van te voren gestickerd en wordt met een scanner gecontroleerd voordat het wordt ingenomen. Natuurlijk leidt dat af en toe tot vreemde constateringen, lijsten die niet kloppen, materiaal dat we schijnbaar te veel hebben, enz. Maar gemiddeld is een peloton met een dag gereed met dat inleveren. Natuurlijk moeten ze dan ook nog hun privéspullen inpakken en de verplaatsingsuitrusting gereed maken.
Al met al zijn de pelotons een dag of 4 a 5 bezig met deze werkzaamheden. Daarvoor hebben de pelotons hun kennis proberen over te dragen aan onze opvolgers. Zoals iedereen weet hebben wij Amerikaanse opvolgers. En om het allemaal niet helemaal te gemakkelijk te laten verlopen is er weinig overeenkomst in de eenheid en in de opdracht van 1-2 Styker Cavalry Regiment. Dus helemaal vlekkeloos is dat niet verlopen. Pak daarbij dat de Amerikanen natuurlijk allemaal andere systemen hebben, denk hierbij bijvoorbeeld aan de verbindingen. Dat maakt het vooral voor onze opvolgers er niet makkelijker op. Naast alle logistieke zaken moeten we niet vergeten dat we nog tot 28 juli verantwoordelijk zijn voor het gebied. Dat betekent onder andere dat we nog steeds 2 pelotons van AASLT hebben die actief zijn buiten de poort en daarnaast nog optreden als Quick Reaction Force (QRF). Zij hebben dus nog helemaal geen oren naar onderhoud, inleveren en opruimen. Gelukkig is het wel zo dat bijna iedereen de normale term van de uitzending draait. Dat wil zeggen dat iedereen zo’n beetje 4 maanden en 3 weken van huis is geweest. Dus ook die pelotons die nu nog zo druk zijn buiten de poort komen gewoon mooi op tijd naar huis.
Missies
Geschreven door Team Website | 
