Door een tragisch ongeluk vanmiddag (vrijdag 6 april 2007) hebben wij onze collega Robert Donkers verloren.
 
Ofschoon wij allemaal rekening hielden met mogelijke verliezen binnen onze eenheid, komt dit toch aan als een mokerslag. Alle betrokkenen en vrienden van Robert zullen dit verlies moeten gaan verwerken.
 
Vooral gaan onze gedachten naar Myra, zijn kersverse en zwangere echtgenote. Wij allen wensen haar veel sterkte toe in deze zeer zware tijden. Ieder verwerkt dit verlies op zijn eigen manier dat maakt ons menselijk, sommigen doen dit alleen, sommigen hebben daarbij steun nodig. 

Wij zijn een zeer hechte club, velen zeggen zelfs dat wij een familie zijn, laat die verbondenheid nu de kracht zijn om de leegte die gevallen is op te vangen.

De realiteit is hard en vaak kil. Het leven gaat door hier in Uruzgan, wij zijn hier met een taak die enorme verantwoordelijkheid en alertheid vraagt van een ieder.
De afgelopen dagen hebben wij op gepaste wijze afscheid genomen van Sgt1 Donkers en zijn lichaam teruggebracht naar Nederland alwaar hij aan de familie is overgedragen.
 
Ik wens een ieder sterkte toe.

Rob.