Home SRLJ

Stichting

AddThis Social Bookmark Button

Lofwaardig hebben zij gestreden in Maastricht

AddThis Social Bookmark Button

pantserbuks

Ook in Maastricht hebben op 10  mei 1940, nu 74 jaar geleden leden van een onzer stamregimenten, namelijk het 13e Regiment Infanterie zich lofwaardig opgesteld en de ingevallen Duitse eenheden bestreden. Een opmerkelijke strijd speelde zich af in het centrum van Maastricht in het stadsdeel Wijck op de rechter oever van de Maas, in de Hoogbrugstraat.

Daar waren in de straten barricaden met opstellingen van het 13e Grensbataljon. In de Hoogbrugstraat had  een groep onder commando van sergeant Logister de beschikking naast de zware mitrailleur over een zgn geweer tegen pantser, een “pantserbuks” van het Zwitserse wapenbedrijf SOLOTHURN. Het was een van de weinige pantserbuksen die Nederland in 1939 had besteld die nog was afgeleverd. Duitsland hield de doorvoer van meer wapens tegen. Dat de Duitsers in feite gelijk hadden om die wapens niet door te voeren bleek in de Hoogbrugstraat in die vroege uren van 10 mei 1940, eerste Pinksterdag. Want de schutter soldaat Rietveld schoot raak.


maastricht1940

Er kwam een pantserwagen de Hoogbrugstraat in en daar heb ik op geschoten. Het eerste schot was raak. Er kwam een tweede pantserwagen. We, Plusje en ik schoten weer raak. Beide wagens staakten het vuren. Een derde pantserwagen kwam achter de twee anderen aan. Toen heb ik opnieuw geschoten en volgens mij heb ik die derde wapen ook geraakt , want hij is niet meer van zijn plaats geweest. Door de vijandelijke schoten werd de naast mij opgestelde zware mitrailleur buiten gevecht gesteld. De projectielen gingen dwars door de zandzakken heen. Mijn helper, Plusje, kreeg een schampschot op zijn helm, waardoor hij een meter of tien achteruit werd geslingerd. Ik ben als laatste vertrokken. Toen was de Duitse infanterie aan weerszijden van de straat al op een meter of tien genaderd.


En nu na 74 jaar kunnen we dit succesvolle bijzondere wapen, het geweer tegen pantser, daadwerkelijk tonen in onze Historische verzameling in Weert. Het is een van de twee exemplaren die nog in Nederland zijn. Een hommage aan de verdedigers van de Hoogbrugstraat die allen het vege lijf wisten te redden door met een bootje de linkeroever van de Maas te bereiken.

 

Lofwaardig hebben zij gestreden

AddThis Social Bookmark Button

depotcie-2

Lofwaardig hebben zij gestreden op 10 mei 1940, de rekruten van de 22e  Depotcompagnie  Bewakingstroepen.
Nog maar drie maanden in dienst, nauwelijks een schot gelost, kreeg de 22e Depotcompagnie onder commando van kapitein Boot op 3 mei 1940 de opdracht het hulpvliegveld Ockenburg te gaan bewaken. Dit hulpvliegveld gelegen aan de zuidrand van Den Haag ter hoogte van Kijkduin, werd tot dan bewaakt door twee secties zware mitrailleurs van het Regiment Grenadiers.


In de nacht van 9 op 10  mei waren allen paraat. Er waren vreemde lichtsignalen waargenomen in de bosschages rondom het vliegveld. Naar later bleek van een medestander of standers van de Duitse invallers. Die waren er bij dag aanbreken gedropt, voor onze krijgsmacht iets onbekends, parachutisten. Zij belaagden de compagnie en het vliegveld.
Een viertal Nederlandse vliegtuigen die van vliegveld  Ypenburg opgestegen waren en het gevecht  met Duits jagers aangegaan waren, landen door een tekort aan brandstof op de grasbaan van Ockenburg. Ze werden gelijk bestookt door Duitse jagers. Kort daarna landen 18 transport toestellen waaruit Duitse infanteristen stroomden. In korte tijd stonden of lagen wel 200 Duitsers op het vliegveld. De druk op de onervaren bewakers van de depotcompagnie werd te groot. Men moest zware verliezen incasseren, de compagniescommandant werd tweemaal getroffen en overleed.


De Duitsers wisten het vliegveld te veroveren, doch het was door de schots en scheef gelande vliegtuigen onbruikbaar voor verdere aanvoer van troepen.
Dit is een zeer korte schets van een compagnie van 96 man van een van onze stamregimenten, waarvan in een enkel uur er 24 sneuvelden en 18 gewond raakten. Door hun lofwaardige strijd boden zij de bataljons van de regimenten Grenadiers en Jagers de mogelijkheid het vliegveld op de Duitsers te heroveren.


depotcie-1

Wij gedenken hen op deze 4e mei voor hun inzet  voor ons land . Hun namen staan op een plaquette op een van de resterende gebouwen van het voormalige vliegveld Ockenburg .

 
Zie voor detailinformatie op  www.vliegveld-ockenburg.net

 

Regiment Limburgse Jagers en Valkenburg

AddThis Social Bookmark Button

landdagartikel

Wat heeft het Regiment Limburgse Jagers met Valkenburg. In het bijgevoegde artikel kunt u lezen wat de connectie is tussen ons Regiment en Valkenburg, klik op de afbeelding of hier om het artikel (pdf) te openen.

 

Afscheid van de webmaster Albert-Jan Bosch

AddThis Social Bookmark Button

aj-1

Het is nu ruim twaalf jaar geleden dat er een stroomversnelling kwam in de ontwikkeling van websites. Ieder zichzelf respecterende organisatie begon met een website en ook vele particulieren starten een mogelijkheid om ermee te communiceren. Het Regiment Limburgse Jagers en de gelijknamige Stichting communiceerden feitelijk twee maal per jaar met het welbekende blad “de Limburgse Jager” met de achterban. Een website zou daarop een zeer goede aanvulling zijn en bood de gelegenheid velen te bedienen, die ooit bij het Regiment hadden gediend.

Zoekend op het internet vond ik een tweetal initiatieven van oud Limburgse Jagers. Met beide heb ik contact gezocht. De één, een luitenant, reageerde niet, naar later bleek dat hij op dat moment in het buitenland diende. Wie wel reageerde was een zekere Albert Jan Bosch, een Gans of te wel, hij had gediend bij de Alfa compagnie van 42 BLJ in Seedorf onder commando van Kapitein Cloin. Deze laatste was inmiddels benoemd tot Commandant van het Regiment.

Lees meer...

 

Adjudant Hercules, een legendarische Limburgse Jager

AddThis Social Bookmark Button

hercules

In ons magazine van december 2013, pag. 73-75, is een bijdrage te lezen over het schietteam van 16BLJ in 1960 en zijn legendarische schietinstructeur adjudant Hercules. Hierop stuurde Anton van der Lee uit Drunen ons de volgende reactie:

 

“Toen ik eind mei 1958, gedegradeerd tot soldaat laagste klasse, vanaf de S.R.O.I. arriveerde bij 16 BLJ in Oirschot, werd ik als tirailleur ingedeeld bij de Bravo-compagnie van kapitein Feenstra. Althans, dat dacht ik, maar de volgende dag arriveerde mijn nieuwe pelotonscommandant, vaandrig Augustus, met wie ik tijdens een wacht op de S.R.O.I. in Ermelo een akkefietje had gehad en uit wraak “degradeerde” hij me opnieuw: “In mijn peloton ben jij munitiedrager van de ondersteuningsbren”, het domste baantje dat hij te vergeven had. Het ging niet door, want ik moest direct daarna op rapport verschijnen bij de CC en die vertelde me dat ik intern was overgeplaatst naar de verzorgingscompagnie. In welke functie wist hij niet, maar het ontlokte mij de verzuchting: “Het kan alleen maar een verbetering zijn”.

Lees meer...

 
Meer artikelen...