Home SRLJ

Stichting

AddThis Social Bookmark Button

Hobby en beroep

AddThis Social Bookmark Button

pietversteeg

Oud Korporaal TSp gewondenverzorger, Piet Versteeg uit Zierikzee heeft twee zaken aan zijn dienstverband overgehouden, zijn latere beroep van ambulance broeder en zijn hobby, modelbouw in het bijzonder militaire modelbouw.
Hier zijn korte levensschets vanaf zijn intreden in de KL:
Mijn naam is Piet Versteeg (bijnaam Hiep). Mijn loopbaan bij defensie begon in 1971 op het PIROC bij Veldhoven. Ik werd hier opgeleid tot boordschutter op de YP408. Na deze opleiding werd ik in Zuidlaren geplaatst bij het 44painfbat JWF c-cie en werd boordschutter op de C8. Het militaire leven beviel mij wel en daarom heb ik toen besloten om voor vier en een halfjaar bij te tekenen als technisch specialist. Ik koos er voor om AMX chauffeur gewondentransport ofwel hospik te worden.
Na een aantal maanden opleiding in Roermond TS, weer PIROC AMX en Amersfoort OC mgd ben ik vrijwillig naar Seedorf Duitsland gegaan. Ik werd bij de BHP van het 42e Painfbat Limburgse jagers ingedeeld ( BLJ)

 

Lees meer...

 

Het dienstverhaal van Harry Boonstra 1963-1964

AddThis Social Bookmark Button

hboonstra

Ik behoorde tot het 42e pantser infanterie bataljon van het regiment Limburgse Jagers in Maastricht, lichting 1962-6, de filler opleiding gehad. Een weekje gebivakkeerd op de Brunsumerheide met toch in de winter met min 4 graden in een een dubbel half-tentje met twee personen, na 3 nachten moesten we opbreken want er bleven een paar stijf verkleumd liggen, je kon je schoenen natuurlijk niet uit doen, want dan kreeg je ze niet weer aan. Maastricht was wel 4 uur treinen. En ik kwam maandagsmiddags altijd te laat aan, maar omdat ik zo ver weg woonde kreeg ik meer tijd en mocht met lang weekend ook eerder weg. Kort verlof ging ik niet ,want van zaterdagmorgen tot zondagavond was te kort en kostte 6 gulden aan de trein en verdiende 1 gulden per dag. Ik mocht dan bij de wacht slapen want er was anders niemand op de kazerne en ze waren ook niet blij met mij, daarna naar de PIROC, Pantser Infanterie Rij-opleidings Compagnie in Eindhoven (Oerle) .

Lees meer...

 

De Limburgse Jager december 2012

AddThis Social Bookmark Button

limburgsejager2012-nr2

De Limburgse Jager van december 2012 is verschenen. Klik hier om de digitale versie te kunnen lezen.

 

De ypr

AddThis Social Bookmark Button

yprchris1

De ypr, gewoon een stuk staal dat doorgaat.


Voordat ons blad, de Limburgse Jager, in december 2012 verscheen is ons als webteam gevraagd een anekdote uit onze diensttijd op papier te zetten. De vraag o.a. was, hoe anders was het met de ypr in Duitsland, ten opzichte van Nederland. 
Moeilijk te beantwoorden, ik heb buiten de rijopleiding nooit in Nederland gereden met een ypr. Maar de meeste oefeningen die wij deden, werden gehouden in de bewoonde wereld, gewoon door dorpjes en steden rijden en in stelling gaan. In Nederland wordt voornamelijk op oefenterreinen gereden.

Lees meer...

 

Het ypr website team - Chris van Straaten

AddThis Social Bookmark Button

Achter onze website is dagelijks, elke avond en weekend een team van drie jagers uit het YPR tijdperk bezig om U van informatie te voorzien, Uw vragen te beantwoorden of door te zetten naar een expert, Uw persoonlijke gegevens te actualiseren, databestanden aan te maken voor de verzendingen van dit blad of uitnodigingen voor reünies of andere bijeenkomsten, etc. Dat doen Albert Jan, Arie en Chris geheel “ Umsonst”, vrijwillig. Maar wat deden deze vrijwilligers tijdens hun actieve diensttijd?
Dat vertellen zij graag zelf met een anekdote uit hun diensttijd.

 

Chris van Straaten, webmaster. Ik noem mijzelf de meest onbekende webmaster, zowel Albert-Jan en Arie zijn voor velen de bekende gezichten achter de website. Op die achtergrond mag ik dus ook mijn steentje bijdragen en wel door uw berichten en foto's te plaatsen en email te beantwoorden.

 

yprchris

Kpl1 TS bd Chris van Straaten, chauffeur C cie 42 BLJ, periode 1984 - 1988, nu werkzaam als logistiek medewerker bij groothandel in huishoudelijk goederen en automaterialen EDCO in Eindhoven. Als chauffeur heb ik het altijd leuk gevonden om met de YPR te rijden. Er waren beperkingen, dat wisten we wel. Snelheid in het terrein en het samen op kunnen rijden met een Leopard, dat was een groot minpunt. Maar de simpele eenvoud van het ontwerp en techniek hebben zich wel bewezen. Waar nu met een laptop of andere manier naar een storing wordt gekeken of verholpen, deden wij dat bij wijze van spreken met een hamer. In de 4 jaar dat ik bij de CCie als YPR chauffeur zat, heb ik met veel genoegen en regelmatig mijn YPR geparkeerd bij een boerderij of zelfs eens bij iemand op de oprit. De bewoner vond het prachtig en kwam zelfs met een fles schnaps en borrelglaasjes naar buiten. Natuurlijk heb ik Sennelager, Bergen Hohne, Altenwalde en Vogelsang regelmatig bezocht zodat je na een tijd de weg overal wel kent. Maar het mooiste blijft toch gewoon onder de mensen zullen we maar zeggen. In het hele prille begin moest ik natuurlijk ook nog veel leren, maar de dienstplichtige bemanning bracht mij al snel op de hoogte hoe en wat je allemaal kunt doen. Bij een van de oefeningen ergens in Niedersachsen namen wij stelling in bij een dorpje, netjes de YPR gecamoufleerd en even een hazeslaapje gedaan. Toen ik wakker werd miste ik de gehele bemanning en bij het rondkijken zag ik de boordschutter die mij vertelde dat de rest ergens in een huis zat. Opzoek naar een wc waren de mannen bij een huis aangekomen waar ze hartelijk werden ontvangen. En zoals heel veel Duitse huizen was ook hier een kelder. In die kelder een zwembad en nog wat luxe gedoe waar de mannen zich goed vermaakten. Ik vond het wijzer ze toch maar terug te sturen. Maar wat de CV 90 betreft, het  is een prachtig voertuig en een waardige opvolger voor de YPR.

 

geborduud_C_cie

 
Meer artikelen...