Home SRLJ In Memoriam

PostHeaderIcon In Memoriam

PostHeaderIcon 2007-09-15 In Memoriam: Jan Puts

AddThis Social Bookmark Button

In memoriam
Jan Puts.

Op 15 september 2007 overleed, na een slepende ziekte, Jan Puts.

Jan diende als dienstplichtige van de lichting 60-6 bij het toenmalige Fanfarekorps der Limburgse Jagers o.l.v. kapelmeester Anne Posthumus. Hij speelde op de bugel.

Toen in 1992 de oprichting van een reunieorkest werd aangekondigd, was Jan er direct bij om zich aan te melden. Enthousiast ging hij, o.l.v. kapelmeester Alwien Liew On, aan de slag. Vanaf het eerste moment was hij een trouw en zeer gewaardeerd muzikant. Ook bij het Reunieorkest bespeelde hij de bugel. Hij maakte de groei en bloei van het orkest mee en genoot er met volle teugen van.

Helaas maakte een slepende ziekte hem de laatste jaren het spelen steeds moeilijker. Maar als het even ging was hij toch altijd aanwezig als het orkest optrad. De officiele viering van het 15-jarig jubileum heeft hij nog mogen meemaken.

Op 19 september 2007 heeft het Reunieorkest Limburgse Jagers de uitvaartdienst in de kerk van Leeuwen-Roermond muzikaal opgeluisterd en vervolgens werd Jan naar zijn laatste rustplaats op het kerkhof van Leeuwen begeleid.

Jan, bedankt voor je vriendschap. Rust in vrede.

 

PostHeaderIcon 2007-08-31 In Memoriam: Wim Lempens.

AddThis Social Bookmark Button

In memoriam
Wim Lempens
H-Cie, 322 Bat. L Jagers, Lichting 1951-1.

Op 4 April van het jaar 1951 liepen we de kazernepoort van de Enst Casimir Kazerne te Roermond binnen. We waren allemaal jonge mannen van 20 jaar.

Wellicht begon toen voor ieder van ons het grootste avontuur uit ons leven. Achttien maanden lang moesten we onze burgerkleding ruilen voor het militaire tenue. We werden soldaat voor volk en vaderland. En ook nog wel van het elite corps “ Limburgse  Jagers”.

Gedurende al onze diensttijd heeft ons peloton bestaan uit Limburgse jongens. En we werden zowaar een vriendenclub. Niet alleen gedurende onze diensttijd maar nog tot op de dag van vandaag. En één daarvan dat was Wim Lempens uit Susteren.

Hij was een kerel van weinig woorden maar wel uit één stuk. Wim was een geziene figuur te midden van ons allen. Door zijn eenvoud en bescheidenheid, en zeker door zijn sociale gevoelens maakte hij in ‘no time’ vele vrienden. En blijvende vrienden wel te verstaan. Hij ging er trots op om Limburgse Jager te zijn geweest. Op iedere reünie was hij present.

Onlangs op 11 Mei van dit jaar waren we nog in een reünie te samen in de van Horne kazerne te Weert. We kregen daar weer de gelegenheid om onze vriendschapsbanden te vernieuwen. Het is een dag geweest die we niet gauw  zullen vergeten. Vooral omdat Wim ons deed herinneren aan vele mooie, en leuke voorvallen die we in onze diensttijd hadden beleefd. Hij had een goed geheugen en tevens het vermogen om die leuke dingen op ons netvlies terug te brengen. Wim was gewoonweg een uniek persoon in de goede zin van het woord.

Ik mag zeggen dat ik zijn vriend was. Als mijn auto voor zijn deur stopte dan was hij niet bang. Omdat hij aan de klop op zijn deur hoorde dat ik een vriend was. En zijn vriendschap heb ik over gehouden uit onze soldatentijd. 

Ik was  zeer ontsteld toen ik het bericht kreeg dat Wim was overleden. Hoe kan dat nou ? En we hebben nog heel wat afgelachen samen in Weert? Ik kon het even niet bevatten. De schok van zijn overlijdensbericht was voor mij dan ook heel groot. Achteraf gezien heeft Wim weliswaar een geluk gehad. Hij heeft geen lange lijdensweg behoeven te gaan. Maar is dat een troost? Wat ik wel weet dat is, dat ik op zaterdag 1 September 2007, met nog vele andere pelotonskameraden, hem uitgeleide zal doen naar zijn laatste rustplaats.

We zullen dan samen, als we eensgezind met ons allen, naast mekaar zitten in de kerk treuren om zijn heen gaan. Omdat we een vriend verloren, een oude Limburgse Jager. Afscheid nemen doet pijn, Wat kan ik daar nog aan toevoegen?

Een mens ontmoet in zijn leven
duizenden mensen, spreken doet hij
echter maar over enkelen.

Rust zacht Wim; Je oude pelotonsmakkers.

Namens deze; P.Schepers.
 

 

PostHeaderIcon 2007-08-20 In Memoriam: Math Hameleers

AddThis Social Bookmark Button

In Memoriam:
Math Hameleers
Op 20 augustus j.l. is na een ziekbed van 5 jaar op 74-jarige leeftijd de Limburgse Jager Math Hameleers overleden.

Tijdens zijn dienstperiode maakte hij deelt uit van het Fanfare Korps Limburgse Jagers.

Wij wensen zijn vrouw en kinderen heel veel sterkte bij de verwerking van dit verlies.

 

De avondwake is op 24 augustus in de Parochiekerk St. Petrus Banden. Adres: Dorpstraat 78, 6227 BP  Heer-Maastricht. Hier is tevens de mogelijkheid tot condoleance.
De uitvaart zal plaats hebben op zaterdag 25 augustus in bovengenoemde Parochiekerk.
Uitvaart centrum:
Bovens
Walravenstraat 65
6227 TA Heer-Maastricht

 

PostHeaderIcon 2007-07-12 In Memoriam elnt Tom Krist.

AddThis Social Bookmark Button

Namens de STICHTING REGIMENT LIMBURGSE JAGERS betuig ik mijn medeleven met het overlijden van onze Regimentsgenoot,

 

 

 

 

 

Eerste luitenant Tom Krist

Onze gedachten gaan daarbij uit naar zijn ouders en vriendin , familie en vrienden. Maar ook naar zijn collega's nu nog werkzaam in Uruzgan in het bijzonder zijn pelotons genoten die met hem op patrouille waren. Ik wens hen namens alle bij ons bekende Limburgse Jagers en oud leden van het Regiment veel sterkte toe dit grote verlies te dragen.
 
Het bataljon zal door moeten met zijn missie met in gedachten nu al vier collega's, die niet meer met hen zijn en de gewonde collega's die hopelijk van hun verwondingen kunnen genezen. Sterkte
 
N.C.S. Vroom
Luitenant-kolonel bd  der Limburgse Jagers
Voorzitter Stichting Regiment Limburgse Jagers

 

PostHeaderIcon 2007-06-21 Sergeant-Majoor Leunissen terug in Nederland

AddThis Social Bookmark Button

SERGEANT-MAJOOR LEUNISSEN TERUG IN NEDERLAND

Het lichaam van de maandag 18 juni bij gevechten rond de Afghaanse plaats Chora omgekomen Jos Leunissen is vanavond om 20.00 op op de vliegbasis Eindhoven geland. De kist van de sergeant-majoor werd uit het vliegtuig gedragen door acht collega’s van 11 Infanteriebataljon Luchtmobiel. Erop lagen zijn baret en een tekening van zijn dochter.

De baar passeerde een erehaag van ruim veertig militairen van 13 Infanteriebataljon luchtmobiel en de Helikopter Instructiegroep van de School Grond Lucht Samenwerking. Achter de kist droeg een militair op een plateau de medailles van sergeant-majoor Leunissen.

Aanwezig bij de aankomst van diens stoffelijk overschot waren onder anderen Commandant der Strijdkrachten generaal Dick Berlijn, Commandant Landstrijdkrachten luitenant-generaal Peter van Uhm en de commandant van 11 Infanteriebrigade Luchtmobiel brigadegeneraal Marc van Uhm.

Sergeant-majoor Leunissen wordt dinsdag 26 juni in besloten kring en met beperkte militaire eer gecremeerd.

Militairen van de Task Force hebben gistermiddag via een indrukwekkende ramp ceremony aan hun omgekomen kameraad de laatste eer bewezen. Vanaf de ingang van het Role 2 Hospitaal tot aan de airstrip stonden ze over een afstand van driehonderd meter aan weerszijden van de weg opgesteld. Terwijl de kist met het lichaam van sergeant-majoor Jos Leunissenhen passeerde, brachten zij de eregroet.
 

 

PostHeaderIcon 2007-04-08 Appel Sgt.1 Donkers

AddThis Social Bookmark Button

Door een tragisch ongeluk vanmiddag (vrijdag 6 april 2007) hebben wij onze collega Robert Donkers verloren.
 
Ofschoon wij allemaal rekening hielden met mogelijke verliezen binnen onze eenheid, komt dit toch aan als een mokerslag. Alle betrokkenen en vrienden van Robert zullen dit verlies moeten gaan verwerken.
 
Vooral gaan onze gedachten naar Myra, zijn kersverse en zwangere echtgenote. Wij allen wensen haar veel sterkte toe in deze zeer zware tijden. Ieder verwerkt dit verlies op zijn eigen manier dat maakt ons menselijk, sommigen doen dit alleen, sommigen hebben daarbij steun nodig. 

Wij zijn een zeer hechte club, velen zeggen zelfs dat wij een familie zijn, laat die verbondenheid nu de kracht zijn om de leegte die gevallen is op te vangen.

De realiteit is hard en vaak kil. Het leven gaat door hier in Uruzgan, wij zijn hier met een taak die enorme verantwoordelijkheid en alertheid vraagt van een ieder.
De afgelopen dagen hebben wij op gepaste wijze afscheid genomen van Sgt1 Donkers en zijn lichaam teruggebracht naar Nederland alwaar hij aan de familie is overgedragen.
 
Ik wens een ieder sterkte toe.

Rob.

 

 

 

 

PostHeaderIcon 2002-07-01 In Memoriam: Theu Verstappen

AddThis Social Bookmark Button

 In Memoriam:
Theu Verstappen 
(01-07-2002)

Wat is ‘n halve eeuw? Dat zijn 50 lange jaren. Maar naarmate men ouder wordt vind men dat die jaren zo kort zijn geweest. Twintig, dertig, veertig jaren, het zijn hele tijden, doch als ze achter ons liggen, zijn ze voorbij gesneld. Men staat er niet bij stil in het leven, alleen. . . . .

Als de dood tussen beide treed en een einde maakt aan het leven van een familielid, van een goede kennis of van een vriend. Ja dan staan we even stil en laat het ons denken. . . . .

Op maandag 1 Juli kreeg ik post. Ik hoorde het geluid van de klep van mijn brievenbus aan mijn voordeur. Nieuwsgierig dat ik was spoedde ik me naar het gangportaal om te zien wat de post me had bezorgd. Op de marmeren tegels in de gang lag een brief. De enveloppe was met een zwart randje omlijnd. Bij het zien daarvan raakte ik al ‘n weinig ontstemd. Omdat ik uit ervaring wist dat de inhoud van die enveloppe onheil bracht. Nee, toch niet weer, dacht ik meteen.

Aan de tafel in de keuken opende ik de enveloppe en toen ik daarin het overlijdensbericht
van Theu Verstappen uithaalde, heb ik ‘n stoel genomen en ben gaan zitten.
Omdat ik een gevoel van verdwaasdheid kreeg, versuft werd en zelfs bedroefd.
“ Omdat een oude dienstkameraad van me was heen gegaan “.
 
Even later voerde mijn gedachten me terug naar de jaren 1951 en 1952. Naar de tijd dat ik militair werd en ik met een massa Limburgse jongens in de Ernst Casimirkazerne te Roermond werd ondergebracht.
In de periode van 18 maanden dat ik de wapenrok droeg maakte ik vele vrienden onder mijn wapenbroeders. En één daarvan was Theu Verstappen. In Oktober 1952, toen we afzwaaiden gaven we ons een hand en wensten we ons alle goeds toe. Theu, en al de andere fijne makkers van me, die verdwenen toen uit mijn gezichtsveld. Ze zeggen wel eens; “ uit het oog uit het hart “ maar fijne herinneringen die blijven voor immer bij je. En zeker als die je doen denken aan iemand die je als voorbeeld stelde. En Theu was voor mij toen in die tijd iemand waaraan ik me spiegelde. Hij was altijd correct, eerlijk en allerminst had hij capsones. En door die eigenschappen had Theu enkel alleen maar vrienden onder zijn dienstmakkers. En ik, was daar één van.
 
Als ik morgen, met menige andere dienstmakkers van Theu, in de kerk zit om hem de laatste eer te bewijzen, dan zullen onze gedachten terug dwalen naar de tijd van “toen “.
Ieder van ons zal dan zijn beeltenis op zijn netvlies terug krijgen en in de sfeer van droefenis afscheid nemen van een “oude dienstkameraad “.
 
Maar wat is vergeten? Wat is het einde ? Zolang de herinneringen blijven is niks voorbij.
En in die geest zal Theu Verstappen bij ons blijven voortbestaan .
We hebben hem gekend als een fijne kameraad en dat zal hij blijven.
 
Bij de deelneming die wij hierbij de getroffen familie aanbieden, geven wij de verzekering, dat onze oude dienstmakker “Theu” bij zijn vele andere vrienden en kennissen zal blijven voortleven als een fijn mens en als een goede vriend.
Theu is thans van ons heengegaan en wij kunnen niet anders dan deemoedig het hoofd buigen, met de gedachten aan zijn vrouw en gezin, die het verlies zo zwaar zullen voelen en hun zorgzame vader zo node zullen missen.
 
Theu rust in vrede !

Namens zijn oude dienstmakkers, P.Schepers - Stein.

 

PostHeaderIcon 2002-02-26 In Memoriam: LJ-er. L. Velreads

AddThis Social Bookmark Button

 In Memoriam
Lei Velraeds
Op woensdag 26 Februari 2002 bereikte ons het bericht dat Lei Velraeds in de ouderdom van 71 jaar was overleden. Onverwachts kwam dit bericht eigenlijk niet omdat we reeds wisten dat Lei het gevecht met zijn ziekte niet kon winnen. We waren zeer diep geschokt toen we hoorden dat onze oude dienstmakker  reeds zo snel voor eeuwig afscheidt zou nemen.
Onze vriendschap met “ der Lei “ begon op 4 April 1951. We werden toen voor militaire dienst opgeroepen. Achteraf gezien zijn de 18 maanden dat we de wapenrok bij de Limburgse Jagers droegen een fijne tijd geweest.
We waren niet alleen soldaat, maar we waren ook vrienden van mekaar.
De aanwezigheid van Lei Velraeds in ons peloton was heel duidelijk.
Hij was altijd opgeruimd van geest, behulpzaam en vooral oprecht en eerlijk.
Kortom, een kerel uit een stuk waar men op aan kon.
Lei is nu van ons heengegaan, doch zijn aangename herinneringen zullen nog heel lang onze geest vervullen.

Lei, rust in vrede.

Aan de zwaar getroffen familie en andere dierbaren betuigen wij onze welgemeende deelneming.

Namens zijn al zijn oude pelotons:  Pie Schepers.

 

PostHeaderIcon 1999-04-21 In Memoriam: LJ-er. P. Sporken

AddThis Social Bookmark Button

 In  Memoriam: P. Sporken

Op 21 april 1999 is de LJ-er Piet Sporken overleden. Hij heeft deel gemaakt van 322BI

 

PostHeaderIcon 2009-12-16 In Memoriam: Reserve Kapitein Jef Scheffers

AddThis Social Bookmark Button

 

 OUDSTE LIMBURGSE JAGER OOIT OVERLEDEN

 

Op 16 december jl is overleden in de leeftijd van 103 jaar de Oudste Limburgse Jager, de Reserve Kapitein Jef Scheffers uit Maastricht.

Kapitein Scheffers is geboren op 28 januari 1906 in Beek.

Kapitein Scheffers heeft voor de Tweede wereldoorlog gediend bij het Landstormkorps Limburgsche Jagers en is in 1950 ingelijfd bij ons Regiment. In de Limburgse Jager van december 2006 is een artikel geplaatst ter gelegenheid van het bereiken van de 100ste levensjaar Hij wordt aanstaande dinsdag 22 december begraven, na de plechtige uitvaartmis om 11.00 in de Parochiekerk St Pieter Boven in Maastricht aan de Ursilinenweg.

 

 Dat hij moge rusten in vrede.

 

PostHeaderIcon 2009-12-16 In Memoriam: Reserve Kapitein Jef Scheffers

AddThis Social Bookmark Button


In Memoriam:
Reserve Kapitein Jef Scheffers

OUDSTE LIMBURGSE JAGER OOIT OVERLEDEN

Op 16 december jl is overleden in de leeftijd van 103 jaar de Oudste Limburgse Jager, de Reserve Kapitein Jef Scheffers uit Maastricht Kapitein Scheffers is geboren op 28 januari 1906 in Beek.

Kapitein Scheffers heeft voor de Tweede wereldoorlog gediend bij het Landstormkorps Limburgsche Jagers en is in 1950 ingelijfd bij ons Regiment. In de Limburgse Jager van december 2006 is een artikel geplaatst ter gelegenheid van het bereiken van de 100ste levensjaar Hij wordt aanstaande dinsdag 22 december begraven, na de plechtige uitvaartmis om 11.00 in de Parochiekerk St Pieter Boven in Maastricht aan de Ursilinenweg.

Dat hij moge rusten in vrede.

Lees meer...

 
Meer artikelen...