Home SRLJ In Memoriam IM In Memoriam Wietze Westerhof

PostHeaderIcon In Memoriam Wietze Westerhof

AddThis Social Bookmark Button

im

Wietze Westerhof, soldaat 1e klas, 2e Cie. 2-6 R.I. mil.reg.nr. 21.05.25.000
Echtgenoot, vader, schoonvader, opa en overgrootvader.
* 25 mei 1921 - † 4 maart 2013

 

wietzewesterhof2

wietzewesterhof
wietzewesterhof3

 

Als het levenslicht is uitgeblust
Wordt niet alles zwart
Er zal altijd een lichtje blijven branden
Dat lichtje in ons hart.

 

 

 

 

 

 

 

 

wietzewesterhof4

Wietze Westerhof: laatste van de ‘3 musketiers’.

Tijdens ons bezoek aan Wietze en Mientje Westerhof in 2011 vertelde Wietze zijn verhaal.
“Met mijn zestiende ging ik op 13 maart 1937 op de mijn werken en op mijn 18e ging ik ondergronds in de Staatsmijn Emma. Toen in de nacht van 9 mei 1940 de Duitsers Nederland binnen vielen zat ik op een diepte van 546 meter onder de grond. Ik had nachtdienst. Via de telefoon hoorden wij dat het oorlog was. Wij naar huis.
Mijn bloed kriebelde al! Wat te doen? Ik heb eerst nog wat gesmokkeld met dynamiet. Heel link allemaal. Meteen na de bevrijding van Limburg heb ik mij aangemeld als oorlogsvrijwilliger. We trokken mee met het eerste Amerikaans leger naar Duitsland. Als bewaking. Het was bitterkoud. Wij werden teruggeroepen. Niet vanwege de kou, maar door Prins Bernhard en 2-6 R.I. werd opgericht. Kleding kregen wij bij café Bas in Amsterade. Gestoomd (de kleding!). Met de kogelgaten er nog in! Dan dezelfde route als de meeste 2-6R.I.ers. Naar Engeland. Hier kreeg ik mijn eerste bren. Ik werd brenschutter en later brencommandant. Na de 1e politionele actie kreeg ik een streep. Sobat soldaat 1e klas Henny van Oosterhout heeft veel over onze ervaringen in Indië geschreven in zijn dagboeken.”

……….De zon brandde nu op ons lijf en we zweetten. Maar, ‘vooruit’, de oversteek was eerst droog, maar het laatste stuk was er blubber en zakten we tot onze kuiten in de moerasachtige modder dat je lichtelijk vast zoog. Wietze zag ik over een heuveltje vallen met zijn kont in de modder. Ik hoorde hem vloeken en toen krabbelde hij overeind. Zo bereikten we de kampong die verscholen lag achter het geboomte. “Langzaam en voorzichtig voorwaarts” klonk het…

…………We kwamen nu op de smalle weg die steil op en af ging. Daar gaf ik aan Wietze de bren over. Ik kon niet meer. Mijn tong was dik en droog. Nog 3 km naar onze trucks. In de verte zag je het droge gras branden waar de granaten terecht waren gekomen. We benijdden die mortierschutters die langs ons reden met de halftrucks. Ik zat in de laatste sectie. Slof, slof, gingen automatisch onze voeten. Eindelijk, daar stonden de wagens! God zij dank!......................

………Ben met Wietse naar de bioscoop geweest. Wietse is soldaat 1e klas geworden. 1e streep. Hij is brenschutter. Ik hoop dat ik ook een kans maak.

………Bah, wat duurt zo 'n wacht van 12 uur lang. En dan die slaap!! Wietse en ik hadden in onze stelling een bak met water klaar gezet, zodat we ons gezicht en ogen konden natmaken als de slaap ons te machtig zou worden. Onze stellingen waren locomotieven met kolenwagens die met zandzakken versterkt waren. De halve nacht was het volle maan, maar om 3.00 uur werd het donker. Je ogen deden pijn van het turen in het donker. Een keer was ik aan het knikkerbollen, maar Wietse maakte me wakker. Daarna heb ik Wietse anderhalf uur laten dutten………

………Vanavond om 18.00 uur op wacht, maar alles is rustig verlopen in onze sector. Had wel veel slaap, maar heb samen met Wietse in het gezelschap van de muskieten, die je niet met rust laten, het 12 uur in onze bunker volgehouden. We losten elkaar om de twee uur af met rust(slapen). ……….

…….. Wij moesten onder dekking van de tanks en het 1e pel. de kali over die door het brede dal stroomde. We stonden klaar om de steile helling af te glijden. Vasthoudend aan de struiken. Wietse was al tussen het struikgewas verdwenen. Ik zag de dolk van Wietse in de afdaling, greep het mes, struikelde en stak me met het mes in mijn knie. Het bloedde flink, maar vooruit. Haalde mijn maatje in en gaf hem het mes en merkte toen pas dat ik mijn eigen dolkmes uit de schede had laten vallen en het verloren was……….

…….Ben nog naar mijn slapie Wietse geweest en hem bezocht in het Juliana hospitaal. Hij maakt het goed en wordt door de zusters verwend. Ik moest om 18.00 uur op wacht………….

………. Ik ben na het eten naar bed gegaan maar werd om 11.00h wakker, badend in mijn zweet. De zon scheen juist op mijn gezicht. Karel Evertsen kwam nog of ik zijn strepen op zijn uniform wilde naaien, want hij ging vanmiddag naar de stad………...

Samen met Henny van Oosterhout en Carel Eversen verkregen de drie jongens uit Hoensbroek de erenaam ‘de Drie Musketiers’.

Niet alleen tijdens de acties zetten de manschappen van 2-6 RI zich in, maar ook tijdens het verlof. Toen de marine de Tijgerclub dreigde over te nemen, leerden Carel Eversen en Wietze Westerhof hen een lesje. Koppelriemen af en knokken maar. U kent allen de afloop. Vele latere tijgers wisten de Tijgerclub in Semarang te vinden.
“Aan een aantal Baroetjes van de aanvulling van 1-7 R.I. werd snel duidelijk gemaakt dat meeliften heel gewoon was,”vertelt Wietze grinnikend, “ het was niet de bedoeling om kameraden langs de kant van de weg te laten staan.
Een schot op de banden van de legerjeep was voldoende om hen dat eens en voor altijd in te prenten. (Geen namen noemen want anders komt defensie alsnog met een naheffing!) .”

De start van het gezin Westerhof begon eind 1943. Op een bruiloft van een nichtje, leerde Wietze zijn Mientje kennen tijdens een polonaise in een appelwei. Die polonaise wierp vruchten af want op 3 september 1948 trad het paar in het huwelijk met als resultaat twee kinderen, 3 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen! Mientje heeft altijd in de huishouding gewerkt, maar toen de ooievaar zich meldde, richtte Mientje zich volledig op haar eigen huishouden.

wietzewesterhof5

Wietze en Mientje Westerhof waren zeer trouwe bezoekers van onze reünies. De laatste jaren werden zij door dochter Alie en schoonzoon Ben begeleid.




Dochter Alie maakte de meest mooie borduurwerken voor de loterij. In 2012 zou zoon Klaas en diens vrouw Corry, Wietze en Mientje begeleiden, maar helaas liet de gezondheid van Wietze het niet toe.

 

 

 

Wietze Westerhof nu op zijn laatste patrouille met Henny en Carel.

  wietzewesterhof

wietzewesterhof7
wietzewesterhof6