Home SRLJ Reunies 63 jaar 5e Bataljon – 11e Regiment Infanterie

63 jaar 5e Bataljon – 11e Regiment Infanterie

AddThis Social Bookmark Button

uitdelen_van_herinneringswijn_laatste_reunie

63 JAAR  5e BATALJON – 11e REGIMENT INFANTERIE, “BATALJON TEGELEN”


Op vrijdag 20 augustus viel het doek voor het 5e bataljon van het 11e Regiment, het Regiment dat in 1950 deel ging uitmaken samen met het 2e en 6e Regiment van het Regiment Limburgse Jagers.  Voor de laatste maal kwamen de reünisten van 5- 11 RI tezamen in de van Horne Kazerne te Weert.  Allen 80 jaar en ouder met als nestor de kapitein Jan Tjalkens met de respectwaardige leeftijd van 92 jaar.  Hij bedankte aan het eind van het officiële gedeelte  de bestuurleden van de Reüniecommissie die de afgelopen 29 jaar telkenmale een goed georganiseerde reünie wisten te houden voor deze oud – Indië gangers.

 
Want de opleiding in Roermond en  Venlo vanaf juli 1947 en het verblijf van twee jaar op Noord Sumatra , van april 1948 tot april 1950, zorgde voor  een sterke band tussen de 800 leden van dit bataljon.  Bijna allemaal Limburgers en Brabanders. Vele boerenzonen, die niet opzagen tegen de inspanningen die van hen werden gevraagd. Een aantal was in de late oorlogsjaren al voor de Arbeitsinzet naar Duitsland gevoerd om in de oorlogsindustrie te werken,  zoals een van hen vertelde, Hij emigreerde   later naar Luxemburg maar was ook nu weer present.  Ze waren dus wat gewend.  En zoals de voorzitter , Sjeng Derks, oud Pelotonscommandant, in zijn toespraak zei:

 
“ Op een leeftijd waarop we bezig waren ons voor te bereiden op onze toekomst werden we aangewezen om als jonge dienstplichtige ver van huis de belangen van ons land te behartigen maar vooral ook voor de veiligheid van duizenden landgenoten in Nederlands Oost Indië Onze generatie was zo opgevoed dat we deze taak vrijwel zonder morren hebben opgevat als een plicht, in de ware zin van het woord dienstplicht

 

Toch was het wennen aan de tropen. In hete vochtige temperaturen moest patrouille gelopen worden, het gevecht aangegaan met guerrilla-strijders en te wennen aan ander voedsel.

Het bataljon was verspreid over een groot gebied van Noord Sumatra van Kust naar kust met centraal  het schilderachtige Tobameer. Die 800 Nederlanders hebben een afwisselend leven geleid ver van het Nederlandse politieke rumoer zoals Kapitein Tjalkens zei. Een verschil  met de huidige missies die bijna van minuut tot minuut worden gevolgd  door media en politiek. Nu kan elke militair bellen en mailen, destijds was alleen briefcontact mogelijk met vertragingen van weken eer de brief werd bezorgd.

 
voorzitter_met_oud_burgemeester_van_Tegelen_Visschers_en_oud_wethouder_Jansen

In de twee jaar van hun verblijf moest met regelmaat worden gevochten met nationalistische strijders, die het ook op de lokale bevolking gemunt hadden. De bescherming van de 5-11 mannen en het  humane optreden  resulteerde in een goede verstandhouding met het volk der Bataks, die het gebied bevolkten.   Dat men zich zelf 60 jaar later nog verbonden voelt bleek al bij de begroeting van de voorzitter bij het monument voor onze gevallenen die begon met het woord “HORAS”. Deze begroeting werd met hetzelfde Batak woord, dat groet betekent, beantwoord door alle aanwezigen.
 
Wat volgde was een indrukwekkende herdenking voor de 12 gesneuvelden en later overleden leden van het bataljon.  Rinus de Regt las de namen die werden gevolg door het present melden door een van de leden, waarna de bestuursleden Geraerts en Kusters een krans legden ter ere van de doden.

De ceremonie werd gevolgd door een bijeenkomst in de aula waar seniorenorkest Linne en een Indisch gezelschap muzikale klanken liet horen. Door zijn ziekte kon de “peetvader” van het bataljon  Luitenant-generaal Huysman, helaas geen toespraak houden, wat hij de vorige 15 ! maal  heeft gedaan.  In zijn plaats heeft ondergetekende kort het woord mogen voeren waarin de herinnering centraal stond.
 
De reünie werd afgesloten met een samenkomst en maaltijd. Zo eindigde 62 jaar 5-11 RI, 800 man die hun (dienst)plicht vervulden voor ons land.


Wij zullen hen eerbiedigen en blijven herinneren. Als Regiment en Stichting doen we dat met  in ons vaandel het opschrift Noord Sumatra 1947-1949, in onze Historische verzameling, ons monument , herdenkingen van onze gevallenen  en de overdracht van hun inzet aan de nieuwe generaties Limburgse Jagers.

 

N.C.S.Vroom Voorzitter Stichting Regiment Limburgse Jagers