Home VVRLJ Missies Op weg naar Uruzgan

PostHeaderIcon Op weg naar Uruzgan

AddThis Social Bookmark Button

Het 42e PantserInfanterieBataljon Limburgse Jagers, onder wie een kwart Limburgers, vertrekt volgende week naar Uruzgan. Een missie met vorige week nog een onbestemd eind. Door de val van het kabinet is die onzekerheid nu verdwenen.

Foto: Korp. Joshua Laisina, sectie communicatie 13 MechBrig

Voor de liefste papa van de wereld, stond op het tegeltje geschreven dat opvolgend pelotonscommandant Rob vlak voor zijn laatste uitzending van zijn zoon Bobby (toen 2,5 jaar oud) kreeg.

 

Hij had me getekend in iets waarvan hij me uitlegde dat het een vliegtuig was. Ik had een groot geweer in mijn handen en schoot mensen dood.

Rob uit Venlo was al twee keer in Bosniƫ en een keer in Irak geweest en vertrekt nu voor minstens vier maanden naar Uruzgan. Deh Rawod om precies te zijn. Hij denkt dat ik daar altijd schiet. Ik probeer dan uit te leggen dat ik daar niet alleen ben om te schieten en dat ik niet doodga, vertelt Rob (38) terwijl hij zijn vingers kruist. Vorige week was de einddatum van de vredesmissie nog erg onzeker. Rob: Officieel duurt de uitzending vier maanden en drie weken, maar dat kon in ons geval langer gaan duren door de discussie erover binnen het kabinet. Normaal gesproken zou onze aflossing nu al bezig zijn met voorbereiden, maar door de onzekerheid over de toekomst kunnen ze nu nog niet gericht oefenen. Wordt het konvooi rijden voor de aftocht of toch vechten.

Door de val van het kabinet is aan die onzekerheid nu een einde gekomen. De Nederlandse militairen blazen nog dit jaar de aftocht. Rob: Dat betekend voor ons dat we eind juli of begin augustus weer terug gaan. Voor Rob kwam de val van het kabinet niet als een verassing. Toen Wouter Bos riep dat hij wilde vasthouden aan de afspraken in het regeerakkoord om de missie in Uruzgan eind 2010 te beƫindigen, werd me al duidelijk dat het kabinet ging vallen. De zekerheid die we nu hebben over het verdere verloop van de missie was voor mij wel een opluchting. Het geeft duidelijkheid en rust. Wij zullen de laatste missie in Uruzgan zijn die zich daar gaat bezighouden met de wederopbouw van het land. We moeten zorgen dat het gebied veilig blijft en dat de teams die Afghanen opleiden voor leger, politie of veiligheidsdiensten zonder gevaar kunnen reizen in het gebied. Maar een verlenging van onze missie zal er niet komen, zoveel is nu wel duidelijk.

Als militair maakt het Rob niet uit dat het Nederlands leger uit Uruzgan vertrekt. Hij voert gewoon zijn opdracht uit. Maar persoonlijk vind ik het zonde om de missie nu af te breken. Op lange termijn is zo'n korte missie zonde van de energie, ondanks de veiligheid en rust die we daar tijdelijk brachten. De cultuuromslag die we daar willen bereiken, is een kwestie van tientallen jaren. Wat dat betreft zijn de afgelopen vier jaar een druppel op een gloeiende plaat. Maar die politieke keuze was al bekend. Wat Rob stoort in alle berichtgeving over Uruzgan en de missie daar, is het in zijn ogen indiscreet gebruik van de gesneuvelden. In totaal sneuvelden 21 militairen in Uruzgan. Rob: Ook mensen die ik kende. Dat de bonden nu in de media roepen dat die mensen voor nop zijn gesneuveld, vind ik extra pijnlijk voor de nabestaanden. Je sneuvelt nooit voor nop. Ongeacht of de missie wordt voortgezet of niet, zijn de militairen deze weken druk bezig met inpakken en afscheid nemen.

Vlak voor de carnaval heeft het Bataljon nog door de sneeuw geploegd voor de eindoefening. Daarna is het aftellen naar de uitzending begonnen. Nick (20) is nog stevig carnaval gaan vieren in Weert. Nu kan het nog, net als samen met de familie eten. Nick, wiens vriendin in eerste instantie ook naar Uruzgan zou gaan, zal het de komende maanden zonder haar moeten doen. Voor haar is het wel sneu dat haar uitzending niet doorgaat, maar ik vind het wel fijn dat ze veilig thuis zit. Zenuwachtig voor het vertrek naar Deh Rawod is de Weertenaar niet. Nog niet, dat komt pas op het laatst als het aftellen is begonnen.

 

Om de privacy van hun families te beschermen zijn de achternamen van uit te zenden militairen niet vermeld.