Home VVRLJ Missies Toespraak Bgen Kees van den Heuvel

PostHeaderIcon Toespraak Bgen Kees van den Heuvel

AddThis Social Bookmark Button

Toespraak Bgen Kees van den Heuvel tijdens de herdenkingsdienst van korporaal Jeroen Houweling en Mar 1 Marc Harders

 

Dames en heren, collega’s van de Taskforce Uruzgan, colleagues from other coalition forces, colleagues form the fourth ANA-brigade en mannen van TF55,
Being the commander TFU here in Tarin Kowt, I really appreciate the presence of our brothers in arms, the military colleagues of our coalition partners and the Afghan National Army. Together we build were possible, but if necessary we fight together. Together we make the difference. In a combined effort we work hard to protect the people in Uruzgan and to help them build a better future for their children. Together we moarn when we lose brave comrades in the fight. Thank you for your presence tonight. Please allow me to continue in the Dutch language.
Afgelopen donderdag was ik met mijn RSM op Combat Outpost Tabar. Wij hebben meegelopen in een voetpatrouille door het gebied. Alles ziet er dan zo vredig uit, alle velden volop in bloei, spelende kinderen.
Wat ook opviel was de enorme drive binnen de Bravo Compagnie. Iedereen is er op gebrand zijn werk goed te doen, het onderste uit de kan te halen. Vele patrouilles gaan er uit, contacten worden gelegd waar mogelijk. Echte professionals trekken door de velden en de bergen.
De sfeer daar op Tabar was uitstekend. Het enige waar je af en toe wat over hoorde was de gevechtsrantsoenen. Na een aantal weken komen die je neus uit.
Zaterdagmiddag 17 april zullen wij nooit meer vergeten. De dag dat een laffe IED aanslag een einde maakte aan het leven van Jeroen en van Marc, en waarbij Erik zwaar gewond raakte. Erik verblijft op dit moment in de role 3 in Bastion, van Jeroen en Mark nemen wij nu afscheid.
Twee jonge kerels in de bloei van hun leven, voor wie het Korps hun leven was. Twee jonge kerels waar wij zo graag de missie mee tot een goed einde hadden willen brengen.  Twee jonge kerels, die niet levend thuiskomen, die een enorme leegte achterlaten. Helaas hebben Jeroen en Mark voor hun moed en bereidheid zich in te zetten voor een betere toekomst van de bevolking in Uruzgan de hoogste prijs moeten betalen
Onze gedachten gaan allereerst uit naar de nabestaanden. In de wetenschap dat dit altijd kan gebeuren, wil je dit gewoon niet geloven. Ik weet zeker dat Jeroen thuis en Marc afscheid hebben genomen met de woorden: tot over een paar maanden. Natuurlijk kom ik terug. Natuurlijk hadden zij een toekomst uitgestippeld. Dat heeft helaas niet zo mogen zijn.
Ik hoop dat de dierbaren die Jeroen en Marc achterlaten de kracht kunnen vinden om dit verschrikkelijke verlies te dragen.
Maar dat geldt ook voor ons, voor de Battle Group maar vooral voor de Bcie.
Op jullie rust de zware taak om nieuwe energie te putten uit het sneuvelen van Jeroen en Marc. Het is hen niet gegeven de missie samen met jullie af te maken. Jullie moeten dat voor hen doen. Ik wens jullie daar veel sterkte, wijsheid en krijgsmansgeluk toe. En dat geldt voor ons allen, ons werk hier in Uruzgan is niet af, we gaan door.
Ik heb gisteren de CDS, generaal van Uhm aan de lijn gehad. Hij wenst ons allen veel sterkte. Commandant van het Korps Mariniers mailde mij: Jeroen Houweling en Marc Harders waren marinier in hart en nieren. Het Korps Mariniers zal ze nimmer vergeten! Tijdens de jaarlijkse kranslegging op 10 december zullen ze steeds worden herdacht en geëerd. Naast vele anderen heeft ook commandant RC South General Carter zijn medeleven betuigd.
De kracht van militaire eenheden is de sterke onderlinge band, de professionaliteit en de kameraadschap. In goede en in slechte tijden. Dat geldt voor ons allen. Wij zullen hen niet vergeten. Bewaar Jeroen en Marc in jullie herinnering als gewaardeerde en moedige collega’s, als echte mariniers. Dat moet ons de moed geven verder te gaan.